ukochany Belli, wampir. Przedstawiany jako niezwykle przystojny mężczyzna z miedzianymi włosami i umięśnionym ciałem. Ma dar czytania w myślach. Urodził się 20 czerwca 1901 r., w wampira przemienił go w 1918 r. Carlisle, gdy Edward umierał na grypę hiszpankę. Jego rodzice to Elisabeth i Edward Masenowie. Edward uważa, że po przemianie w wampira traci się duszę. Kiedy został wampirem, na jakiś czas odłączył się od Cullenów i zabijał złych ludzi, takich jak gwałciciele czy mordercy. W Przed świtem ma córkę Renesmee. Aż do 4. tomu nienawidzi Jacoba jako wilkołaka i rywalizuje z nim o względy Belli. Lubi muzykę klasyczną (najbardziej Debussy’ego), gra też na fortepianie (skomponował " Kołysankę Belli "). Świetnie się uczy, przeczytał najwięcej książek (zaraz po Carlisle’u), nauczył się najwięcej języków obcych i przestudiował najwięcej dziedzin (co tłumaczy tym, że nie ma co robić nocami). Jak każdy z rodziny Cullenów ma słabość do szybkich samochodów. Posiada srebrne volvo i astona martina vanquisha. Początkowo nienawidził Renesmee, z uwagi na bardzo gwałtowny przebieg ciąży i kłopoty zdrowotne Belli, usłyszawszy jednak myśli dziecka, pokochał je. Protestował przeciwko przemienieniu Belli w wampira, choć ona bardzo tego pragnęła.

Jedna z ostatnich wolnych ludzkich istot. Przez lata ukrywa się na pustyni wraz z Jamiem i Jaredem. Jareda poznała podczas jednej wyprawy po żywność. Natknęła się na niego gdy przeszukiwała dom, pod nieobecność jego "zasiedlonych" właścicieli. Gdy przekonała się, że nie jest on Duszą, postanowili ukrywać się razem. Wcześniej Melanie ukrywała się z ojcem. Został on jednak schwytany i "zasiedlony". Powrócił do miejsca ukrywania się Melanie i Jamiego razem z łowcami. Pewnego dnia wyrusza do Chicago na poszukiwanie swojej kuzynki – Sharon, o której wie, że jest "niezasiedlona". Zostaje schwytana, a uzdrowiciele wszczepiają w nią duszę o imieniu Wagabunda. Ma 21 lat. Melanie jest uparta i odważna, nierzadko cyniczna i złośliwa. Bardzo cierpi, będąc więźniem we własnej głowie. Z początku nienawidzi intruza i rozpaczliwie tęskni za bratem i ukochanym. Potrafi świetnie chronić przed Wandą swoje sekrety, wspomnienia i wskazówki jak dotrzeć do ważnych miejsc. Ujawnia je dopiero, gdy wie, że może jej choć trochę zaufać. Poznając lepiej Wagabundę, stopniowo zaczyna żywić do niej siostrzane uczucia. Melanie jest wysoka i wysportowana, ma opaloną skórę, zielone oczy i ciemnobrązowe włosy.

główna bohaterka, zakochana w Edwardzie Cullenie. Bella jest drobną, długowłosą brunetką o czekoladowych oczach. Ma bardzo bladą skórę jak na osobę, która wychowała się w słonecznym stanie Arizona. Ubiera się „na luzie”, do założenia bardziej eleganckich kreacji zwykle zmusza ją Alice; nie lubi makijażu i ciągłego przebierania się. Jest dość niezdarna, łatwo się potyka i kaleczy, co często kwituje ironicznymi uwagami. Po przemianie ma długie, brązowe włosy i czerwone oczy, które z czasem jaśnieją. Jako nowonarodzona jest najsilniejsza z rodziny Cullenów, z czym nie może się pogodzić Emmett. Jest inteligentna i obdarzona ironicznym poczuciem humoru, jednak cechą, która najbardziej rzuca się w oczy, jest jej zamknięcie w sobie. Bywa przesadnie poważna i rozsądna jak na swój wiek, jednak wewnątrz jest wrażliwa i uczuciowa. Jest bardzo opiekuńcza i troskliwa, zwłaszcza w stosunku do swoich najbliższych. Nie potrafi kłamać, źle się z tym czuje. Nie cierpi być też w centrum uwagi. Lubi czytać – do jej ulubionych autorów zaliczają się Jane Austen i Shakespeare. Wielką zagadką zarówno dla Belli, jak i wampirów, jest działanie jej mózgu. Pracuje on na innych zasadach niż u reszty ludzi – zdaje się nie poddawać działaniu „talentów” innych wampirów, ale tylko tych, które mają wpływ na jej umysł. W przypadku Jaspera (wpływ na emocje i zachowania organizmu) oraz Alice (wizje dotyczące przyszłości), których talenty oddziałują na ciało, nie jest przed nimi chroniona.