Uważam tę część za lepszą niż "Mężczyźni którzy nienawidzą kobiet" ponieważ według mnie więcej się w niej dzieje. Ale. Mam podobne zdanie co do treści, a mianowicie: znowu czytam o rzeczach które mnie nie interesują - co kupiła Lisbeth w Ikei, co robiła po kolei w ciągu dnia począwszy od wstania rano, przez nalanie sobie wody do wanny z płynem do kąpieli, po przejrzenie maili lub włamanie się do komputera kogoś tam do pójścia spać. To bezsensowne dodawanie stron w książce, która jest przez to masakrycznie długa, a przez to ciężka do utrzymania w ręce. Nie mówiąc już o jej skończeniu. Czytałam ją przez ponad tydzień i ciągle nie mogłam się przemóc żeby do niej wrócić, bo okazywało się że jest wiele innych ciekawszych rzeczy. Reasumując: pomysł na fabułę fajny, lecz książka rozwleczona ponad granice możliwości mojej cierpliwości. Już się zaczynam bać ostatniego tomu, który jest najdłuższy - na szczęście ostatni.