Yennefer z Vengerbergu – postać fikcyjna, bohaterka cyklu opowieści o wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego. Czarodziejka, ukochana Geralta oraz przyszywana matka Ciri. Postać Yennefer po raz pierwszy pojawiła się w opowiadaniu Ostatnie życzenie. W sadze o wiedźminie niewiele wiadomo o wczesnym życiu Yennefer. Wiadomo, że urodziła się w Belleteyn w 1173 roku wiedźmińskiego świata, prawdopodobnie w stolicy Aedirn – Vengerbergu. Z jej przelotnego wspomnienia w Pani Jeziora i z przemyśleń Geralta w opowiadaniu "Ostatnie Życzenie" można wnioskować, że Yennefer urodziła się garbata. Prawdopodobnie od wczesnego dzieciństwa przejawiała magiczne zdolności – była kwarteronką, tj. ćwierćelfką ze strony matki. Równie niewiele wiadomo o edukacji Yennefer na czarodziejkę. Bez wątpienia była wyjątkowo zdolna. Jako wykwalifikowana czarodziejka prowadziła życie pełne skandali i romansów. W pierwszej bitwie na wzgórzu Sodden została oślepiona przez Fringillę Vigo; wkrótce potem dzięki magii odzyskała wzrok. Po bitwie została najmłodszą członkinią Rady Czarodziejów. W Czasie pogardy podczas zjazdu na Thanned została niesłusznie oskarżona o zdradę stanu. Od uwięzienia uwolniła ją Francesca Findabair, która planowała umieścić ją w tajnej Loży. Yennefer słynęła ze swej urody. Mnóstwo kruczych, gęstych loków, blada, spiczasta twarz, fiołkowe oczy, a także ładna szyja i ładne ramiona. Na szyi miała czarną aksamitkę, a na aksamitce obsydianową gwiazdę, błyszczącą od brylantów. Zachowywała niezwykle młody wygląd i zgrabną, szczupłą figurę 20-latki, mimo iż miała 94 lata. Ubierała się w czerń i biel. Używała perfum o zapachu bzu i agrestu. Geralt twierdził, że miała "za wąskie wargi" i "za długi nos". Yennefer miała niezwykle wybuchowy temperament oraz cięty język. Chociaż przez wielu uważana za nieprzewidywalną, zarozumiałą oraz wyrachowaną, dla bliskich jej osób potrafiła być ciepła i troskliwa. Cechowała ją odwaga i mądrość. Mimo że Yennefer prowadziła dość swobodne życie towarzyskie i miała wiele romansów, jej jedyną miłością pozostał Geralt. Bardzo cierpiała, kiedy wiedźmin ją zostawił, choć sama przyznała, że nie nadawałaby się na przykładną żonę. Chociaż magia poprawiła jej wygląd zewnętrzny i usunęła ułomność, Yennefer nigdy nie zapomniała, że urody nie zawdzięcza Naturze; w Ostatnim życzeniu Geralt zauważył, że w jej oczach odbija się jej pamięć o sztucznie wyleczonym kalectwie. Jak większość czarodziejek była bezpłodna, nad czym bardzo ubolewała. Bezskutecznie poszukiwała sposobu, by przywrócić płodność, wydając na to ogromne sumy pieniędzy. Niespełnioną matczyną miłość przelała na Ciri.

wiedźmin; zabójca potworów; zmutowany w dzeciństwie i zamieniony przez morderczy trening w maszynę do zabijania; posiada nadnaturalną szybkość, czas reakcji, siłę i czułość zmysłów; zabija potwory na zlecenie, jednak kieruje się przy tym swoim poczuciem rozsądku i sprawiedliwości (potrafi odmówić wykonania zlecenia lub wykonać je inaczej niż było umówione, jeżeli stwór jest niegroźny dla ludzi i da się "spacyfikować" w inny sposób); bohater pozytywny; opiekun Cirilli;