Jedna z lepszych książek jakie czytałam po "Kodzie Leonarda da Vinci". Wartka akcja i ciekawe wątki sprawiają, że trudno się od niej oderwać. Autor potrafi zaskoczyć czytelnika. Kiedy wydaje się, że wszystko już wiem i zbliżam się do rozwiązania zagadki, okazuje się, że to rozwiązanie jest zupełnie inne niż sobie wyobraziłam.
Postacie występujące w powieści są barwne, nawet ci pozytywni bohaterowie nie są tak do końca dobrzy i to mi się podoba. Przedstawieni są jak normalni ludzie, popełniający błędy. Trochę słabiej wygląda psychologia postaci, gdyby ją rozbudować, mogłoby się okazać, że nie wszystko jest takie jasne.
Autor wykazał się dużą wiedzą na temat II Wojny Światowej i zainteresowań nazistów okultyzmem, jednak brakuje mi tutaj właśnie tego mistycyzmu i magii, którymi to tematami interesował się i Hitler, Himler i wielu innych wysokich oficerów III Rzeszy. Nie chodzi mi tu oczywiście o to aby zawrzeć w powieści czarodziejskie sztuczki, lecz o ukazanie w jakim stopniu hitlerowców interesowała ta tematyka. Zamek Wewelsburg jest miejscem, które nadałoby się do tego celu znakomicie, bowiem przyciąga ludzi zainteresowanych okultystycznymi żródłami nazizmu. Wielowątkowość powieści stanowi niewątpliwie jej atut, ale niektóre z nich są słabiej rozwinięte, może autor pozostawił sobie furtkę do następnej części.

"Livria. Kraina artystów" to debiut literacki, naszej sympatycznej koleżanki z Parku Literackiego. PowieśC ta przeznaczona jest dla młodego czytelnika, ale i dorośli, lubiący fantasy znajdą w niej to czego oczekują po książce tego rodzaju. Po przeczytaniu jej byłam mile zaskoczona. Opisy są ciekawie skonstruowane, dialogi błyskotliwe i z odpowiednią dawką humoru, a akcja toczy się wartko. Niesie ona również sporą dawkę wiedzy, zgrabnie wplecioną w tekst, tak aby czytelnik nie mógł powiedzieć, że autorka przynudza. Od książki oczekujemy również, że nas "wciągnie" i muszę przyznać, że ta mnie "wciągnęła", lecz jak zwykle coś co dobre to szybko się kończy i jak już się mocno rozpędziłam, to okazało się, że jestem na ostatniej stronie. Pozostał więc niedosyt, a wyglądało to tak jakby ktoś pokazał mi czekoladkę, dał mi mały kawałek, a gdy się już rozsmakowałam to zabrał ją i poszedł sobie. Początkowe podobieństwo do przygód Harrego Pottera (co tutaj nie było niczym złym, wręcz przeciwnie), czyli nowa szkoła, na zamku, w nieznanej magicznej krainie, magia i tatemnice, z każdym nowym akapitem zmieniały się w coś nowego, coś co intryguje, zachęca i sprawia, że chcemy swoich bohaterów poznać bliżej. I poznajemy. Możemy nawet wczuć się w atmosferę starego zamczyska pełnego książek i tajemnic. Z powieści tej amanuje podziw, szacunek i miłość autorki do książek i sztuki, włożony w serca młodych ludzi. Nie wiem jednak, czy młodzież oderwana granatem od komputera, będzie miała chęć ją przeczytać, zamiast zagrać w swoją ulubioną krwawą gierkę. Poleciłam już tę książkę kilku swoim czytelnikom, bo ciekawa jestem ich opinii.

Tę książkę czyta się jak powieść, w której wszystko jest prawdziwe: i tajemnice, i poszukiwacze skarbów, i zwariowani naukowcy dążący do upragnionego celu. Prawdziwe i rzeczywiste są klątwy, tajemnicze znaki i pismo dawnych cywilizacji, wspaniałe budowle i starożytne grobowce splądrowane przez tajemniczych rabusiów. Wszystko to jest opisane prostym językiem bez "trudnych" słów i zbyt licznych przypisów. Dorwałam tę książkę kiedy miałam lat 14. Stała na półce obok innych z tej serii i dzięki niej zapragnęłam zostać archeologiem. Chciałam odkryć Atlantydę i wiele zaginionych przez wieki ksiąg. W ramach przygotowań do tej pracy przeryłam rodzicom pół ogródka, z czego nie byli oczywiście zadowoleni. Niczego ciekawego nie wykopałam poza dużą kością wołową, którą nasz pies zakopał kilka miesięcy wcześniej (może chociaż on był zadowolony). Nie ostudziło to mojego zapału ale los trochę inaczej pokierował moim życiem. Jestem bibliotekarzem i teraz już mogę tylko czytać o archeologii. Czy żałuję? Nie! Moja praca jest ciekawa ale, ta książka, związana przecież z moim dzieciństwem, zawsze budzi we mnie chęć przeżycia wspaniałej przygody, jaką jest archeologia.