Ta książka to jakaś pomyłka! Niestety, nie byłem w stanie jej ukończyć. Nie wiem, czy to styl autorki, czy też tłumaczenie, ale dla mnie to jest wielki bełkot! Żeby nie było niedomówień, przeczytałem jedną z książek Hawkinga, coś Weinberga, więc nie odstręcza mnie język współczesnej fizyki. Jednak tej książeczki nie polecę nikomu, nawet pasjonatom nauk ścisłych. Na pewno znajdą dla siebie lepiej zredagowane opisy dokonań Einsteina.

W klasycznej już powieści "Blade Runner" Philip K. Dick przedstawia nam Ziemię przyszłości - zniszczoną przez Ostatnią Wojnę Światową i wyjałowioną z roślin i zwierząt. Ziemię zamieszkaną przez małą część ludzkości, która nie zdecydowała się, lub nie zezwolono jej wyemigrować na Marsa. Rick Deckard, policjant z San Francisco, łowca zbiegłych androidów otrzymuje nową misję. Musi wytropić, zidentyfikować i zlikwidować grupę sześciu maszyn, które nielegalnie przybyły z Marsa. Śledząc przebieg tej misji, autor podsuwa nam dużo do myślenia - o naturze człowieczeństwa i ludzkich uczuć. Bohater targany sprzecznościami i pełen niepokoju szybko zyskuje sympatię czytelnika i zachęca do głębszego zastanowienia nad stawianymi pytaniami. Mimo że styl książki, wydanej po raz pierwszy w 1968 roku, może wydawać się trochę toporny, a wizja przyszłości w niej przestawiona wyszła już chyba z mody (np. blastery laserowe), czyta się ją nadspodziewanie dobrze. Ze spokojnym sumieniem mogę polecić tę powieść wszystkim miłośnikom fantastyki, którzy nie mieli jeszcze okazji jej poznać.

Richard Dawkins - najsłynniejszy współczesny darwinista - stara się przekonać nas, że ewolucja mogła w czasie 3,5 - 4 miliardów lat, które upłynęły od początków życia na Ziemi, ukształtować wiele obserwowanych, skomplikowanych form biologicznych. Autor, omawiając podstawowe zasady ewolucji - występujące przypadkowo mutacje, oraz działający równolegle dobór naturalny, udowadnia, że to co wydaje się na pierwszy rzut oka celowym i świadomym projektem "istoty wyższej" mogło powstać w sposób samorzutny. Omawiając miedzy innymi teorie powstania tak skomplikowanych i tak doskonałych "instrumentów" jak skrzydła i oczy Dawkins (korzystając z jego metafory) prowadzi nas małymi krokami wzdłuż łagodnego zbocza na szczyt nieprawdopodobieństwa, który widziany z innej strony (oczami kreacjonistów) wydaje się nie do osiągnięcia. Zwieńczeniem książki jest opis nieprawdopodobnie precyzyjnego dopasowania do siebie figowców i bleskotek (owadów zapylających figowce) wraz z wyjaśnieniem możliwości powstania tak skomplikowanego i precyzyjnego układu na drodze doboru naturalnego. Z filozoficznego puntu widzenia najistotniejszy jednak jest rozdział "Robot powielający" mówiący o "celu" istnienia życia na Ziemi. Zdaniem autora celem tym jest reprodukcja, powielanie się, ale nie w odniesieniu do organizmów tylko DNA. To bardzo śmiała, wręcz kontrowersyjna teza, jednak moim zdaniem nie sposób nie dostrzec w niej sensu (o ile podchodzi się do książki z otwartym umysłem). I tu może pojawić się problem - dla osób przywiązanych do innego postrzegania sensu życia na ziemi ( a szczególnie sensu życia ludzkiego) taka teza będzie nie do zaakceptowania. Jednak dla osób otwartych, skłonnych do filozofowania, może być to ciekawym tematem do przemyśleń.