Świat jest bardzo okrutny, a najbardziej cierpią dzieci. To one najbardziej odczuwają brak miłości, brak jednego z rodziców, a kiedy rodzice nie poświęcają im wystarczającej ilości czasu szukają uczuć wśród obcych osób. Jestem ciekawa czy kiedyś myśleliście o tym jak to jest mieć rodzinę, a zarazem być sierotą.

Głównym bohaterem książki "Pan Ibrahim i kwiaty Koranu" jest jedenastoletni Mojżesz nazywany Momo. Chłopiec pochodzi z rozbitej rodziny. Mieszka sam z ojcem - biednym adwokatem, przy jednej z mniej znanych ulic Francji. Przez całe życie ojciec poświęca mu mało czasu, nie docenia go i porównuję z wyimaginowanym synem. Każe mu zbierać pieniądze do skarbonki aby nie wydawał na głupoty. Pewnego dnia Momo rozbija skarbonkę, wyjmuję 200 funtów i szuka miłości u .... prostytutek. Mówi im, że ma 16lat, a one spokojnie się zgadzają na sex... Momo miłość odnalazł również u tytułowego muzułmanina Ibrahima. Od kilku lat Momo podbiera od niego puszki, sklepikarz zauważa to, ale szkoda mu dzieciaka i zaczynają rozmawiać o życiu. Co dale się będzie działo z Momo? Czy jego ojciec się zmieni?


Bardzo zszokowało mnie na samym poczatku to, że tak młody chłopiec uprawiał sex z 20/30-letnimi prostytutkami. Nie wyobrażam sobie, aby nie domyślić się ile tak młode dziecko ma lat. Jednak usprawiedliwiam chłopca, ponieważ musiał on szybko dorosnąć i szukał miłości. Stawiając się na jego miejscu mogłabym sobie nie poradzić. Chłopiec ten jest bardzo odważnym młodym człowieczkiem i z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że wielu jego starszych kolegów nie może poszczycić się taką inteligencjom jaką on posiadał. Uważam, że nie zasługiwał na takie traktowanie przez ojca. Przynajmniej później układa się wszystko po jego myśli.

Pan Ibrahim to bardzo intrygująca i zabawna postać. Staruszek pomaga dziecku, gdyż sam nigdy nie miał potomka. Jego żona umarła pozostawiając go samego na tym barbarzyńskim świecie. Uważam, że bardzo mu było szkoda Momo i wiedział od początku co działo się w jego rodzinie. Momo miał szczęście, że na jego drodze stanął tak opiekuńczy i mądry mężczyzna. Jego podróże i to, że chciał pokazać Momo cały świat było bardzo urocze ;] Ciekawa jestem co by było gdyby się nie spotkali.

Książka mimo swojej objętości jest przesycona treścią i daje wiele rad dla młodych rodziców. Uważam, że po jej przeczytaniu nasuną się Wam takie same refleksje jak mi. Świat jest okrutny, ale swoją pomocą możemy to zmienić ;]

Do tej pory książki Pani Licii Troisi nie były mi znane i mimo iż od zawsze chciałam po nie sięgnąć nigdy nie miałam na to czasu. Jednak gdy otworzyłam paczkę od Videografu bardzo ucieszyłam się, że ta książka została mi podarowana ;]. Mimo iż seria ta jest kontynuacją dwóch innych to i tak szybko udało mi się zadomowić w Świecie Wynurzonym ;].    W tej części autorka przybliża nam historię spokojnego świata, w którym od dawien dawna nic się nie działo, nie było wojny, a dookoła panował spokój. Ludzie byli zadowoleni z życia, żyli w dostatku. Jednak jak zawsze to bywa taka sielanka została przerwana przez zarazę, która stopniowo opanowywała cały Świat Wynurzony. Kto jest winien nie wiadomo jednak jedyną wskazówką może być to, że choroba atakuje tylko ludzi - Elfy, Pół Elfy i wszystkie osoby z nimi spokrewnione mają się dobrze. W całej tej historii pojawia się młoda dziewczyna, która pewnego dnia budzi się na łące i nie wie kim jest, nie wie skąd pochodzi. szuka pomocy w mieście lecz tam zostaje zaatakowana. Na ratunek przychodzi jej pewien młodzieniec imieniem Amhal, który świetnie posługuje się mieczem i jest nie do pokonania. Jak później się okazuje jest on kandydatem na Jeźdźce Smoków, który odbywa ważną misję. Prosi chłopaka o pomoc. On nadaje jej imię oraz pomaga jej odszukać jej wspomnienia. Lecą do miasta królewskiego. Niedługo po ich przybyciu na dworze królewskim pojawia się San - wielki bohater z przeszłości. Co się tak na prawdę jeszcze wydarzy ? Nie zdradzę, gdyż jest to dopiero początek opowieści, a w książce dzieje się dużo... dużo...

W "Przeznaczeniu Adhary" można znaleźć wszystkie elementy, które dla mnie tworzą świetną, klasyczną fantastykę : oczywiście walka ze złem, wątki takie jak poszukiwanie swojej przeszłości, przyjaźni, pierwszej miłości, a przy tym wszystkim książka pełna jest intryg, zdrajców. Mimo iż akcja rozwija się bardzo powoli to momentami autorka wprowadza do fabuły niesamowite zwroty akcji i ciekawe pojedynki.

Bardzo podobało mi się, że Amhal był taką postaciom do samego końca nieokreśloną, tajemniczą i zaskakująco prawdziwą. Każda z postaci to osoba doskonała w każdym szczególe, różnorodna i niezwykła.

Świat Wynurzony to dla mnie nasza rzeczywistość przedstawiona po prostu w innym świetle, pełna magii i "sztuczek". Tak jak w naszym świecie odnajdziemy w książce "Przeznaczenie Adhary" prześladowania rasowe, religijne oraz prześladowanie biednych. Do tego piękno przyrody i architektury, aż zapiera dech w piersi ;]. Książka jest po prostu wspaniała i nie żałuję żadnej chwili z nią spędzonej ;]

Chce więcej, a kolejne tomy muszą zagościć na mojej półce ;] Książkę polecam wszystkim i nawet jeśli nie przeczytacie poprzednich tomó historia nie będzie dla Was niezrozumiała ;]

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś/zastanawiałaś się jak czuje się małe dziecko w wieku 10lat, której lekarz przekazuje wiadomość, że niedługo umrze? Co mogło czuć to dziecko gdy rodzice bali się z nim przebywać, żeby cały czas nie płakać, a jedyną osobą, która jest zawsze przy nim to obca kobieta, którą nazywa Ciocią Różą? Jak to jest kiedy domem małego dziecka staje się szpital? Sięgnij po tę książkę aby otrzymać odpowiedzi lub potwierdzić swoje odczucia.

Bohaterem książki jest tytułowy Oskar. Chłopiec chory na raka. Prawie całe swoje życie spędził w szpitalu. Jego rodzice mieszkają daleko dlatego odwiedzają go tylko raz w tygodniu (w niedziele). Chłopiec dzięki Pani Róży, która jako wolontariusz zajmuje się dziećmi i bawi się z nimi, zaczął pisać listy do Boga, w których poznajemy jego historię i jego wrażenia z ostatnich dni życia. Może i chłopiec nie zajmuję się sztuką epistolarną jak np. Werter, ale jak na małego chłopczyka jest bardzo mądry i zabawny ;]. Ciotka Róża jak ją nazywa Oskar podpowiada chłopcu, żeby każdy jego dzień trwał 10 lat. Chłopiec w tak szybkim czasie dorasta, zakochuje się, traci dziewczynę, wychodzi za mąż oraz powoli się starzeje. Dzięki temu pomysłowi dziecko przeżyło w tak krótkim czasie wszystko to co my będziemy przeżywali przez setkę lat ;].


Cała opowieść jest bardzo wzruszająca i pouczająca. Po raz pierwszy przeczytałam coś tego autora i mogę już powiedzieć, że nie odpuszczę innych jego książek ;] W tak, krótkiej książeczce autor umieścił wszystko co dzieje się podczas śmierci najbliżej osoby i zbliżenie się jej do Boga. Oskar to bardzo mądry chłopiec, który bardzo szybko można powiedzieć, że "dorósł". Uważam go za bardzo barwną, uczuciową i zabawną postać tej książki. Nie było chwili, w której ten chłopiec by mnie nie zaskakiwała i bardzo go polubiłam. Gdyby był starszy byłby idealnym kandydatem na męża ;] (Chyba zazdroszczę troszkę tej Peggy Blue;]).

Pani Róża to bardzo interesująca postać, którą poznajemy z kompletnie innej strony. Jest to postać bardzo zabawna i kreatywna. Spokojnie pomogła dziecku żyć tymi ostatnimi dniami i cieszyć się razem z nim z każdej chwili. Myślę, że zastąpiła Oskarowi tak na prawdę rodziców, którzy nie radzili sobie z tą sytuacją, ale również pod koniec zbliżyła ich do Oskarka. Pod koniec książki okazuje się, że ona również ma swoje tajemnice ;].

Książkę polecam wszystkim, gdyż mimo tych kilkudziesięciu stron to książka jest bardzo interesująca i odkrywa nam niesprawiedliwość jaka panuje na świecie. Nie uważam żadnej minuty, którą spędziłam nad tą książką za straconą jedyne co mi w niej przeszkadzało to to, że wątki za szybko się rozwijały i akcja skończyła się tak szybko. Zapraszam do dzielenia się wrażeniami ;]